Pod koniec października w SASP oraz SAG ruszyła szkolna gra Story Line, która zaplanowana jest na około 20 tygodni. Celem gry jest stworzenie ciekawej opowieści na podstawie informacji, które ukazują się w tajemniczych okolicznościach.

Każda część opowieści musi zostać nagrana i umieszczona na szkolnym blogu. Cyklicznie powstaje 9 filmików. Sesja nagraniowa poprzedzana jest ćwiczeniami artykulacyjnymi, które wpłynąć mają na wyrazistość i poprawność dykcyjną, a co za tym idzie, kształtować piękny język mówiony.
Uczestnicy gry zaangażowali się emocjonalnie i intelektualnie, gdyż historia toczy się na ich oczach. Mają poczucie, że fabuła rozwija się w sposób zaplanowany przez nich samych, i to wyzwala w nich ogromną radość i motywację.
Czekamy na inspirujące historie!

Listopad 2015, Ewa Ciemiorek – logopeda

Co zrobić, aby nauka ortografii była ciekawa i przyjemna? Na zajęciach terapii pedagogicznej w SASP stale szukamy nowych, alternatywnych metod uczenia się. Wiemy już, że warto eksperymentować i wykorzystywać wszystkie metody, aby zajęcia były ciekawsze i upływały pod znakiem dobrej zabawy. 
Warto otworzyć się na pomysły dzieci, które najczęściej wypływają z ich zainteresowań. Jeśli nie są poddawane krytycznej ocenie dorosłego z powodzeniem można wykorzystać je w codziennej pracy terapeutycznej. Wymagają tylko dyskretnego ukierunkowania, aby osiągnąć obrany cel, jakim jest m.in. opanowanie prawidłowej pisowni wyrazów. 
W listopadzie nasi uczniowie szukali „trudnych słów”, których używają powszechnie, w codziennym życiu, a których pisownia nie zawsze jest dla nich oczywista. Następnie wykorzystywali skojarzenia, układali zabawne historyjki i tworzyli wizualizacje, aby zapamiętać pisownię ortograficzną takich słów, jak np. Hubert, żaba, Halina, żyrafa, żaglówka, burza, ale także intrygującej dla uczniów, gwarowej nazwy kukułki, czyli gżegżółki. Było ciekawie, zabawnie i pożytecznie!

Listopad 2015, Urszula Rodzik – pedagog

Po wrześniowej integracji w klasie pierwszej w październiku podczas

wspólnych zajęć rozpoczęliśmy rozmowy o bezpieczeństwie i ustalaniu

obowiązujących nas wszystkich zasad. Wspólnie z uczniami i opiekunem klasy

wypracowaliśmy kodeks klasowy. Bardzo dużo czasu poświęciliśmy na

rozmowy o tym, po co w naszym życiu potrzebne są zasady, różne umowy

i reguły. Jak się okazuje bardzo obrazowo przemawia do dzieci odniesienie

zasad do przepisów ruchu drogowego. Tutaj przykładów tego, co się dzieje, gdy

kierowca lub pieszy się do nich nie stosują, nie było końca. Wszyscy popierali

głośno zasadność przestrzegania przepisów na drodze oraz opowiadali, co się

może wydarzyć, gdy ktoś się do tych reguł nie zastosuje.

Powitaliśmy podczas zajęć również przybysza z innej planety, którego

dzieci musiały nauczyć różnych norm i reguł. Uzasadnić i pokazać mu ich

sensowność. Bardzo pomogło to naszym małym uczniom zrozumieć potrzebę

wypracowania wspólnych zasad obowiązujących w szkole i klasie. Pozwoliło im

zrozumieć, dlaczego reguły i umowy są takie ważne oraz dlaczego musimy

ponosić konsekwencje, gdy się do nich nie stosujemy i czym to skutkuje dla nas

wszystkich. Teraz obserwujemy efekty wspólnej pracy, razem się wspieramy

i przypominamy sobie nawzajem o zasadności wypracowanych zasad. Za

wszystkich trzymamy kciuki.


Październik 2016, Sylwia Iwanowicz-Sawczyszyn – psycholog SASP

Na zajęciach terapii pedagogicznej w ISG i SSA wykorzystujemy wiele gier i zabaw

wspomagających opanowanie umiejętności czytani i pisania. W październiku do redagowania

samodzielnych wypowiedzi pisemnych posłużyły nam karty obrazkowe i kostki. Uczniowie

tworzyli krótkie opowieści na podstawie wylosowanych obrazków. Chętni rozwijali swoje

historie, tworząc dłuższe opowieści. Zapisując swoje historyjki, uczniowie korzystali ze

słowników ortograficznych, dokonywali autokorekty swoich prac. Swoje historie zarówno

opowiadali, jak też zapisywali oraz czytali na głos, prezentując je sobie nawzajem. Zabawa

stanowiła doskonały sposób na bogacenie zasobu słownictwa, znajomości gramatyki

i ortografii, rozwijanie wyobraźni, twórczego myślenia. Nauka może być świetną zabawą,

o czym świadczyło zaangażowanie w pracę i radość uczniów.


Październik 2016, Justyna Bilska – pedagog

Jak co roku we wrześniu przeprowadzono diagnozy logopedyczne dzieci przyjętych do klas pierwszych i „zerówki” oraz diagnozę kontrolną dzieci uczęszczających na terapię w poprzednim roku. Uczniowie mają wiele dodatkowych zajęć i często trudno znaleźć czas na kolejne, jakimi jest terapia logopedyczna. 

Wiek wczesnoszkolny to najlepszy okres na to, by rozbudzić u dziecka świadomość artykulacyjną, usprawnić język i pozostałe artykulatory oraz skorygować trudności w wymowie. Pamiętajmy, że wczesne rozpoczęcie terapii przynosi najlepsze efekty. Im później dziecko rozpoczyna terapię, tym dłuższy czas oddziaływań terapeutycznych jest potrzebny, aby osiągnąć zamierzone rezultaty.  Zapraszam do uczenia się prawidłowej wymowy poprzez zabawę.

Wrzesień 2015, Ewa Ciemiorek – logopeda

W maju w Sopockiej Autonomicznej Szkole Podstawowej wiele czasu poświęciliśmy różnym zajęciom dotyczącym twórczego myślenia. Uczniowie mieli do rozwiązania różne zadania problemowe, pisali samodzielnie wiersze i piosenki oraz w grupach wspólne opowiadania. Celem zajęć było rozbudzenie wyobraźni, rozwijanie kreatywności, elastyczności w myśleniu. Choć początki nie były łatwe i często trzeba było radzić sobie z oporem przed wyjściem poza schematy, to z satysfakcją podziwialiśmy efekty indywidualnej i grupowej pracy. Okazało się, że nie jest tak łatwo pokonywać własne bariery czy utarte schematy dotyczące tego, jak postrzegamy rzeczywistość wokół nas. Niejednokrotnie któryś z uczniów komunikował, że nie potrafi, że nie będzie pracował lub wyrzucał swoją początkową pracę. Jednak dzięki wzajemnej pomocy i wsparciu udało się każdemu dokończyć poszczególne ćwiczenia.    Z radością mogliśmy później posłuchać pomysłowych opowiadań, wierszy i piosenek.

Był to również czas na podsumowanie całorocznych spotkań. Można było zaobserwować efekty dotychczasowej pracy poświęconej między innymi współpracy. Uczniowie świetnie radzili sobie pracując w grupach.
 Pamiętajmy też, że każdy z nas, zarówno jako nauczyciel i jako rodzic, powinien pozwalać dziecku na bycie kreatywnym, stymulować wyobraźnię dziecka i nie ograniczać jego pomysłowości.

Maj 2015, Sylwia Iwanowicz – Sawczyszyn – psycholog

Na krótko przed Dniem Dziecka zaproponowaliśmy naszym najmłodszym uczniom z klas I – III SASP konkurs polegający na odczytaniu zaszyfrowanej wiadomości. Największym zainteresowaniem cieszył się on wśród klas drugich. Dzieci miały za zadanie w jak najkrótszym czasie odczytać zaszyfrowaną wiadomość, zapisać rozwiązanie oraz zaszyfrować swoje imię. Zabawie towarzyszyło dużo emocji a zwycięzcy zostali nagrodzeni.

Warto zaznaczyć , że tego typu zadania wspomagają rozwój inteligencji logiczno – matematycznej. Dziecko dokonując kategoryzacji i porównania przedmiotów/figur, rozwija także umiejętności analizy i syntezy wzrokowej.

Maj 2015, Ewa Ciemiorek – logopeda

Przed wakacjami poruszyliśmy na zajęciach z uczniami temat pozytywnego myślenia. Rozmawialiśmy o tym, jak sposób myślenia wpływa na nasze samopoczucie, radzenie sobie w różnych sytuacjach. Zastanawialiśmy, czy umiemy sami poradzić sobie z trudnymi sytuacjami, ze stresem i jak radzić sobie z negatywnymi myślami. Uczniowie doszli do wniosku, że dużo zależy od tego, jak bardzo sami w siebie wierzymy, w swoje siły i możliwości, na ile znamy swoje mocne strony i umiemy z nich korzystać. Na podstawie bajek i ćwiczeń dyskutowaliśmy o tym, jak ważne jest pozytywne nastawienie – optymizm, nasze życzliwe nastawienie do innych, umiejętność współpracy. Tym samym podsumowaliśmy całoroczną pracę. Według uczniów najważniejsze są: wiara w swoje możliwości, życzliwe nastawienie do innych, pozytywne nastawienie do każdego dnia, częsty uśmiech, mówienie innym miłych rzeczy, robienie planów na przyszłość, dostrzeganie własnych sukcesów – szczególnie tych małych.

Tym samym wszystkim naszym uczniom życzymy pozytywnego wakacyjnego myślenia w trakcie zbliżającego się wypoczynku.

Czerwiec 2015, Sylwia Iwanowicz-Sawczyszyn – psycholog SASP

W kwietniu na tablicy PPP „Osiek” pojawiła się gazetka będąca zagadką językową. Każdy uczeń może zmierzyć się ze związkami frazeologicznymi i sprawdzić, czy zna ich przenośne znaczenie, czy też musi sięgnąć do słownika frazeologicznego.

Frazeologizmy są jak zaszyfrowane teksty. Pod ich dosłowną treścią ukrywa się prawdziwy sens. 
Nawet gdybyśmy znali wszystkie słowa z naszego języka, to bez umiejętności łączenia ich w zdania i tekst, nie moglibyśmy się z nikim porozumieć. Warto zatem poćwiczyć rozumienie i posługiwanie się wyższym poziomem języka. Od dziś będzie to dla Was kaszka z mlekiem!

Kliknij obrazki, aby powiększyć


















Kwiecień 2015, Ewa Ciemiorek – logopeda

W ostatnich tygodniach w klasie trzeciej w SASP sporo czasu poświęciliśmy rozmowom na temat współpracy z osobami znajdującymi się w naszym otoczeniu. Nie ma znaczenia, czy jest to środowisko szkolne, sąsiedzkie czy też inne. Trudno bowiem wyobrazić sobie życie bez współpracy z innymi ludźmi. Czasem uczniom wydaje się, że mogą wszystko robić sami, że nie potrzebują kolegów czy koleżanek. Jednak po wspólnym przeanalizowaniu naszego zwykłego dnia odkrywają, że współpraca z innymi osobami jest bardzo potrzebna. Uczniowie sami zaczynają rozumieć, że codzienne przebywanie ze sobą, zabawy na przerwach, realizowanie różnych projektów bardzo ściśle wiąże się z umiejętnością wzajemnego porozumienia się. Współpraca często decyduje o powodzeniu wielu pomysłów, które chcielibyśmy zrealizować. Duże znaczenie ma umiejętność słuchania innych, pójścia na kompromis czy rozdzielania między członków grupy zadań z uwzględnieniem mocnych i słabszych stron każdego z nich.

Podczas różnych zabaw i ćwiczeń wykonywanych przez uczniów okazało się, że zgodne współdziałanie nie jest łatwe. Szczególnie wtedy, gdy trafiamy do losowo dobranych grup i osób, z którymi dobrowolnie nie chcielibyśmy się spotkać i podejmować jakichkolwiek wspólnych działań. Naszym uczniom nie było łatwo rezygnować w własnych pomysłów na rzecz pomysłu kogoś innego. Często pojawiały się konflikty związane z objęciem pozycji lidera w grupie. Efekty końcowe prezentowane na forum klasy i omawianie poszczególnych etapów pracy pomogło nieco zrozumieć uczniom najważniejszy cel podjętego wysiłku. Pokazało nam też, że mamy przed sobą jeszcze wiele spotkań, podczas których będziemy uczyć się, jak efektywnie i twórczo ze sobą współpracować.

Należy pamiętać, że umiejętność współpracy jest obecnie bardzo cenioną kompetencją i warto poświęcić jej więcej uwagi podczas pracy z uczniami.

Marzec 2015, Sylwia Iwanowicz-Sawczyszyn – psycholog